سرمایه گذاری جایگزین چیست؟


صندوق ETF کالایی

تفاوت سود و سودآوری و نقش آنها در عملکرد مالی شرکت

هر چند این دو اصطلاح به جای یکدیگراستفاده می ‌شوند؛ اما مفهوم سود و سودآوری یکسان نیستند. هر دو مفهوم، از معیارهای حسابداری در تحلیل موفقیت مالی یک شرکت هستند. اما تفاوت‌های مشخصی بین این دو وجود دارد. سرمایه گذاران برای تعیین مناسب این که آیا یک شرکت از نظر مالی آماده رشد است یا خیر، باید ابتدا درک کنند که چه چیزی سود شرکت را از سودآوری آن متمایز می‌ کند.

تعریف سود

سود یک عدد قطعی است که با میزان درآمد یا بازده مالی افزون برهزینه های جاری شرکت، تعیین می شود. نحوه محاسبه آن به این صورت است: کل میزان درآمد منهای کل هزینه های محاسبه شده شرکت و درصورتحساب سود و زیان شرکت ذکر می شود. صرف نظر از حجم و حوزه تجارت یا صنعتی که درآن فعالیت می کند، هدف یک شرکت همیشه سود بردن است.

تعریف سودآوری

سودآوری ارتباط نزدیکی با سود دارد؛ اما با یک تفاوت کلیدی. در حالی که سود یک مقدار مطلق است، سودآوری نسبی است. ازاین معیار برای تعیین دامنه ی سود شرکت با در نظر گرفتن اندازه ی کسب و کار، استفاده می شود. سودآوری یک معیار اندازه گیری بهره وری و در نهایت بیانگر موفقیت و شکست یک کسب و کاراست. تعریف دقیق تر سودآوری، توانایی یک کسب و کار در ایجاد بازده مالی مبتنی بر منابع خود در مقایسه با یک سرمایه گذاری جایگزین است. با وجودی که یک شرکت می تواند سود ببرد اما این به معنی سودآوری شرکت نیست.

کاربردهای سودآوری در دنیای واقعی

سرمایه گذاران برای تعیین ارزش سرمایه گذاری در یک شرکت، تنها به محاسبه ی سود اکتفا نمی کنند. در عوض تحلیل سودآوری شرکت برای درک اینکه آیا شرکت بطور موثر از منابع و سرمایه ها استفاده می کند، امری ضروری است. ممکن است یک شرکت در ظاهر سودآور باشد ولی سود ده نباشد. معیارهایی برای افزایش سودآوری و رشد کلی شرکت وجود دارد. پروژه های ناموفق می توانند به سرعت یک شرکت را به زمین زده و آن را در انبوه هزینه ها غرق کند. شرکت ها می توانند با استفاده از شاخص های سودآوری بفهمند آیا یک پروژه ارزش پیگیری دارد یا خیر و درصد شکست را پایین بیاورند. این معیار، نگرش مدیریت شرکت را به سمت مقایسه سود و هزینه های یک پروژه هدایت می کند و با تقسیم ارزش فعلی جریان‌های نقدی آتی به سرمایه‌گذاری اولیه پروژه، محاسبه می‌شود.

نظریه حاشیه سود

یک شرکت همچنین می تواند سودآوری را از طریق تئوری حاشیه سود، افزایش دهد. یکی از گام‌های نخستین برای افزایش سودآوری افزایش فروش است؛ که نیاز به افزایش تولید دارد. نظریه ی حاشیه سود بیان می کند که افزودن کارکنان تا یک حد مشخص می تواند استفاده از سرمایه را تا حد بسیاری افزایش دهد. فراتراز آن افزایش تعداد کارکنان به کاهش بازده و در نهایت سودآوری کمتر منجر می شود. برای سودآوری لازم است یک شرکت این نظریه را بر کسب‌ وکار و تولید خود اعمال کند؛ تا بتواند رشد را به شیوه‌ ای موثر و مقرون‌ به‌ صرفه تجربه کند.

سخن پایانی

اگرچه این دو عبارت مشابه به نظر می رسند؛ اما زمانی که پای مدیریت کسب و کار و سرمایه گذاری به میان می آید سودآوری و سود بطور مجزا و انحصاری در نظر گرفته می شوند. تنظیم مجدد خطوط تولید و افزایش قیمت، دو نظریه هستند که بیشترین تاثیر را بر اینکه آیا یک شرکت می تواند به سود برسد یا درآینده سودآوری را تجربه کند؛ دارند.

پول یا ارز فیات (Fiat Currency) چیست؟

پول یا ارز فیات (Fiat Currency) چیست؟

ارز فیات یا پول بی‌پشتوانه مانند دلار آمریکا، در واقع یک پول قانونی است که ارزش خود را از دولت صادرکننده‌اش می‌گیرد و برخلاف پول کالایی ارزش آن به یک کالای فیزیکی بستگی ندارد. فیات از واژه لاتین به همین نام و به معنی «بگذارید انجام شود» گرفته شده‌ است. دولتی که پول فیات را چاپ می‌کند، عامل تعیین‌کننده در ارزش آن است. در حال حاضر بسیاری از کشورها از سیستم ارز فیات برای خرید کالا، خدمات، سرمایه‌گذاری و سپرده‌گذاری استفاده می‌کنند. این سیستم پولی در واقع جایگزین استاندارد طلا و پول کالایی شده است.

پیدایش پول فیات

پول یا ارز فیات (Fiat Currency) چیست؟

منشا پیدایش پول فیات به قرن‌ها پیش در کشور چین و زمانی که استان سیچوآن تصمیم گرفت پول کاغذی خود را در قرن ۱۱ چاپ کند، برمی‌گردد. در ابتدا این پول به ابریشم، طلا یا نقره قابل تبدیل بود. اما در نهایت با روی کار آمدن قوبلای خان، سیستم ارزی فیات را در قرن ۱۳ به راه انداخت. این سیستم ارزی برای امپراتوری مغول گران تمام شد، به طوری که مورخان هزینه‌کردن‌های بی‌رویه و ابرتورم ناشی از آن را از دلایل اصلی سقوط این امپراتوری می‌دانند.

در قرن ۱۷ام پول فیات در قاره اروپا و کشورهای اسپانیا، هلند و سوئد نیز مورد استفاده قرار گرفت. سیستم ارز فیات در سوئد با شکست مواجه شد و دولت آن را با استاندارد نقره جایگزین کرد. در دو قرن آتی، فرانسه نو و مستعمرات سیزده‌‌گانه در آمریکای شمالی نیز این سیستم را به کار گرفتند و بعدها دولت فدرال ایالات متحده نیز از آن استفاده کرد.

در قرن ۲۰ام میلادی دولت ایالات متحده بار دیگر به سیستم پول کالایی تغییر جهت داد و از سال ۱۹۳۳ به بعد دولت، مبادله پول‌های کاغذی با طلا را متوقف ساخت. در سال ۱۹۷۲ نیز به دستور رئیس‌جمهور وقت، ریچارد نیکسون، ایالات متحده استاندارد طلا را کنار گذاشت و افول سیستم پولی با پشتوانه را با استفاده از پول فیات در مقیاس جهانی رقم زد.

ارزهای فیات و استاندارد طلا

پول یا ارز فیات (Fiat Currency) چیست؟

استاندارد طلا اجازه تبدیل اسکناس‌های کاغذی به طلا را می‌داد. در واقع پشتوانه تمامی پول‌های کاغذی منابع محدود طلا بود که توسط دولت نگهداری می‌شد. تحت سیستم ارزی با پشتوانه طلا، دولت‌ها و بانک‌ها تنها در صورت داشتن ذخایر طلا، قادر به معرفی مقدار برابری از ارز جدید به اقتصاد بودند. این سیستم پولی، جلوی دولت را از خلق پول و افزایش ارزش آن تنها بر مبانی فاکتورهای اقتصادی می‌گرفت.

در سوی دیگر، تحت سیستم ارز فیات پول دیگر به دارایی یا کالای به خصوصی قابل تبدیل نیست. دولتمردان با پول‌های فیات، به طور مستقیم می‌توانند بر روی ارزش ارزهای ملی تاثیر گذاشته و آن را به شرایط اقتصادی کشور پیوند زنند. در این سیستم پولی، دولت و بانک‌های مرکزی اساسی‌ترین نقش را در مواجهه با رویدادهای مالی مختلف مانند ایجاد بانکداری ذخیره کسری یا تسهیلات کمی ایفا می‌کنند.

طرفداران استاندارد طلا معتقدند که این سیستم ارزی به دلیل پشتیبانی شدن توسط یک دارایی فیزیکی و باارزش، از ثبات بیشتری برخوردار است. در مقابل طرفدران پول‌های فیات عقیده دارند که قیمت طلا به خودی خود بی‌ثبات است. در قالب این مفهوم، ارزش هر دو نوع سیستم پولی نوسان خواهد داشت. اما در سیستم ارزی فیات، دولت در دوران اضطرار اقتصادی انعطاف بیشتری در اقدامات ضروری خواهد داشت.

مزایا و معایب پول‌ فیات

پول یا ارز فیات (Fiat Currency) چیست؟

متخصصین حوزه مالی و اقتصاددانان در حمایت از ارزهای فیات هم عقیده نیستند. مدافعان و مخالفان آن مزایا و معایب زیر را برای ارزهای فیات مطرح می‌کنند:

کمیابی (Scarcity): پول‌ فیات از کمیابی کالا یا دارایی فیزیکی مانند طلا تاثیر نمی‌پذیرد.

هزینه: خلق پول فیات از نظر اقتصادی نسبت به پول کالایی به‌صرفه‌تر است.

واکنش‌پذیر: پول فیات این قدرت را در اختیار دولت و بانک مرکزی قرار سرمایه گذاری جایگزین چیست؟ می‌دهد که نسبت به بحران‌های اقتصادی انعطاف کافی را داشته باشند.

مبادلات بین‌المللی: ارزهای فیات توسط تعداد زیادی از کشورها در سرتاسر جهان مورد استفاده قرار می‌گیرند. این باعث ارائه فرم قابل قبولی از پول برای مبادلات تجاری شده است.

راحتی: برخلاف طلا، پول فیات به ذخایر فیزیکی که نیازمند نگهداری، محافظت، نظارت و دیگر امور هزینه‌زا باشد، نیست.

نبود ارزش ذاتی: ارزهای فیات فاقد ارزش ذاتی هستند. این به دولت‌ها امکان «خلق پول از هیچ چیز» را می‌دهد که می‌تواند به ابرتورم و در نهایت سقوط سیستم اقتصادی یک کشور منجر شود.

سابقه تاریک: از نظر نمونه‌های تاریخی، پیاده‌سازی سیستم‌ ارزی فیات معمولاً به سقوط نظام‌های مالی ختم شده است که بیانگر خطرناک بودن استفاده از این سیستم پولی است.

ارز فیات و ارز دیجیتال

پول یا ارز فیات (Fiat Currency) چیست؟

تنها مشابهت بین ارز فیات و ارز دیجیتال در نداشتن پشتوانه فیزیکی آن‌هاست. در حالی که ارز فیات توسط دولت‌ها و بانک‌های مرکزی کنترل می‌شود، ارزهای دیجیتال ماهیت غیرمتمرکزی دارند.

تفاوت آشکار این دو سیستم پولی، در نحوه ایجاد پول‌های جدید در هر یک از آن‌هاست. بیت کوین به عنوان نمونه برتر ارزهای دیجیتال، در مقایسه با پول‌های فیات که در کنترل بانک‌هاست و اساساً می‌توانند بدون هیچ پایه و اساسی به وجود آیند، عرضه و تعداد سکه محدودی دارد.

به عنوان شکل دیجیتالی پول، ارزهای دیجیتال هیچ قرین فیزیکی ندارند و به هیچ مرزی محدود نمی‌شوند. علاوه بر این، تراکنش‌‌ها در ارزهای دیجیتال برگشت‌ناپذیر است در حالی که در ارزهای فیات اینگونه نیست.

لازم به اشاره است که بازار ارز دیجیتال دربرابر بازارهای سنتی و مبادلات ارزی بسیار کوچکتر و پرنوسان‌تر است. این یکی از دلایلی است که مانع از فراگیر شدن و پذیرش گسترده این ارزها در عرصه بین‌المللی شده است. اما با رشد بازار ارزهای دیجیتال، به احتمال زیاد نوسان آن نیز کمتر و کمتر خواهد شد.

نتیجه‌گیری

آینده هیچ یک از سیستم‌های ارزی از قطعیت لازم برخوردار نیست. در حالی که ارزهای دیجیتال راه‌ زیادی برای پیمودن و مواجه شدن با موانع مختلف در پیش دارند، تاریخ ارزهای فیات بیانگر آسیب‌پذیر بودن این نوع از پول بوده است.

این از دلایل اصلی حرکت برخی از مردم به سوی سیستم ارز دیجیتال و استفاده از آن‌ها در تراکنش‌های مالی است.

یکی از تفکرات اصلی بیت کوین و ارزهای دیجیتال، کشف شکل جدیدی از پول بر روی شبکه‌ای توزیع شده‌ و همتا به همتا بوده است. بیت کوین می‌تواند به عنوان یک شبکه‌ی اقتصادیِ جایگزین نقش مهمی در آینده اقتصاد جهانی ایفا کند.

سقوط بورس جهانی در آغاز ۲۰۲۲ / جایگزین بورس چیست؟

بر خلاف رشد خوبی که شاخص‌های بازار بورس جهانی در سال ۲۰۲۱ داشت، در آغاز امسال این روند برعکس شده و بازار بورس جهانی دچار افت شدید شد. این روند کاهشی در پی تغییر سیاست‌های پولی فدرال رزرو توسط جروم پاول در پاسخ به شرایط اقتصادی اتفاق افتاد.

به گزارش تجارت‌نیوز، سال ۲۰۲۲ برای بازار بورس جهانی شروع سختی داشته است. سقوط ناگهانی بازار بورس جهانی ناشی از افزایش ریسک سرمایه گذاری و تمایل سرمایه‌گذاران به سمت سرمایه‌گذاری در سهام‌های ایمن‌تر بود.

صبح دوشنبه شاخص S&P 500 حدود چهار درصد افت داشت که بر خلاف رشد ۲۷ درصدی آن در سال ۲۰۲۱ بود. شاخص Nasdaq 100 نیز حدود هفت درصد کاهش داشت که یک چهارم رشد سال قبل را خنثی کرد. اما رشد انبوه سهام غول‌های تکنولوژی مانند آلفابت، مایکروسافت و اپل که در سال ۲۰۲۱ به ترتیب ۶۵، ۵۲ و ۳۵ درصد رشد داشتند، ضعف شرکت‌های کوچکتر را پنهان کرده بودند. اما روند رشد این شرکت‌ها هم در آغاز سال ۲۰۲۲ برعکس شد و هر کدام هشت، هفت و چهار درصد کاهش داشتند.

به نقل از بیزنس اینسایدر، این روند کاهشی در پی تغییر سیاست‌های پولی فدرال رزرو توسط جروم پاول در پاسخ به شرایط اقتصادی اتفاق افتاد. دو هدف اصلی فدرال رزرو رسیدن به کمترین نرخ بیکاری و ثابت نگه داشتن قیمت‌هاست. پس از اینکه نرخ بیکاری به دلیل شیوع کرونا در آمریکا ۱۵ درصد افزایش یافت، فدرال سرمایه گذاری جایگزین چیست؟ رزرو تصمیم گرفت نرخ بهره بانکی را کاهش دهد تا تقاضای مشتریان کاهش پیدا نکند. همچنین اوراق قرضه مختلفی را خریداری کرد تا شرکت‌هایی که نیاز به وام دارند بتوانند آن را دریافت کنند. هر چند که این سیاست‌ها نرخ بیکاری را به زیر چهار درصد بازگرداند اما تورم آمریکا به حدی رسید که از سال ۱۹۸۲ بی‌سابقه بود. اکنون تمرکز فدرال رزرو بر مبارزه با تورم است.

جایگزین مناسب برای سرمایه گذاری در بورس چیست؟

این خبر بدی برای سهام‌ باارزش با رشد بالا و دارایی‌های ریسک پذیر دیگر مانند ارزهای دیجیتال است که با افزایش نرخ بهره بانکی نوسانات زیادی را تجربه کرده بودند. نرخ‌های بهره بالا به معنی هزینه بالاتر سرمایه است که توانایی شرکت‌ها را برای افزایش نقدینگی و گسترش خود مختل کند. از طرفی بازدهی بیشتر اوراق قرضه می‌تواند جایگزین مناسبی برای سرمایه گذاری در سهام‌های پرریسک باشد.

اما با وجود نرخ ۱/۸ درصدی خزانه ده ساله آمریکا هنوز راه طولانی برای تحقق این امر باقیست. برای مثال در سال ۲۰۰۰ بازدهی خزانه ۱۰ ساله به شش درصد رسیده بود و توانست پیشنهاد خوبی برای محافظت از سرمایه باشد.

اما سقوط بازار بورس جهانی به این معنی نیست که سرمایه گذاران مجبور به خروج از بازار هستند. بلکه می‌تواند دیدگاه بهتری برای سرمایه‌گذاری به آنان بدهد به ویژه اگر از سقوط هفته اخیر آسیب دیده باشند.

آشنایی با صندوق سرمایه گذاری ETF و تفاوت آن با صندوقهای دیگر

در مقاله آموزشی آشنایی با صندوق‌های سرمایه‌گذاری در بورس، به معرفی انواع صندوق‌های سرمایه‌گذاری پرداختیم. گفتیم که صندوق‌های متنوعی در بورس وجود دارد که معروف‌ترین آن‌ها صندوق‌های سرمایه‌گذاری با درآمد ثابت، صندوق‌های مختلط، صندوق‌های سهامی و صندوق‌های طلا بودند. همچنین گفتیم که نوعی از صندوق‌های سرمایه‌گذاری به نام صندوق‌های ETF وجود دارد که قابل معامله هستند. خود این صندوق‌ها (برخلاف دیگر صندوق‌هایی که در بورس نیستند)، به‌عنوان یکی از شرکت‌های پذیرفته شده در بورس هستند. اما در این مقاله از سری مقالات آموزش بورس در چراغ صندوق سرمایه گذاری ETF را به صورت کامل و دقیق معرفی خواهیم کرد. علاوه بر این راجع به تفاوت‌های موجود میان این صندوق‌ها با دیگر صندوق‌های سرمایه‌گذاری صحبت خواهیم کرد.

صندوق سرمایه گذاری ETF چیست؟

صندوق سرمایه گذاری ETF

صندوق سرمایه گذاری ETF یا «صندوق قابل معامله» یا (Exchange-traded fund)، نوعی از صندوق‌های سرمایه‌گذاری مشترک می‌باشد که امکان پیروی از بازده یک شاخص معین را فراهم می‌آورد. سهام این صندوق‌ها، همانند دیگر نمادهای بورسی و سهام شرکت‌های عمومی در بورس اوراق بهادار قابل معامله می‌باشد. برای سرمایه‌گذاری در این صندوق‌ها نیازی به داشتن کد بورسی نیست. شما می‌توانید با مراجعه به آن صندوق، از واحدهای سرمایه‌گذاری آن صندوق را خریداری کنید. فعالیت اصلی این صندوق‌ها، سرمایه‌گذاری در اوراق بهادار یا دارایی‌های فیزیکی است، که به‌عنوان دارایی پایه‌ی صندوق، در نظر گرفته می‌شوند. لذا عملکرد هر صندوق قابل معامله، به عملکرد دارایی پشتوانه‌ی آن بستگی دارد. این صندوق‌ها بر اساس عملکردی که دارند به شما سود می‌دهند. سوددهی این صندوق‌ها بر اساس NAV یا همان ارزش خالص دارایی‌ها (Net Asset Value) می‌باشد. شما به واسطه‌ی داشتن یک «کد معاملاتی» می‌توانید روی یک صندوق ETF خرید و فروش انجام دهید.

انواع صندوق سرمایه گذاری ETF

انواع صندوق سرمایه گذاری ETF

مدلهای مختلف صندوق ETF

انواع مختلفی از صندوق سرمایه‌گذاری ETF، در تمام دنیا وجود دارد که در حال حاضر تمامی آنها در ایران قابلیت ندارند. اما این بدان معنا نیست که امکان پیدایش این صندوق‌ها در بازار بورس ایران در سال‌های آینده وجود نداشته باشد. در این بخش به معرفی انواع صندوق‌های ETF می‌پردازیم.

۱. صندوق سهامی ETF:

احتمال دریافت سود در این نوع از صندوق سرمایه‌گذاری ETF، کم است. لذا برای شرکت در آن باید ریسک‌پذیر بود.

۲. صندوق با درآمد ثابت:

در این نوع از صندوق سرمایه‌گذاری ETF، میزان رشد صندوق در آینده مشخص است. لذا یک صندوق سرمایه‌گذاری بدون ریسک محسوب می‌شود.

۳. صندوق سرمایه گذاری ETF مختلط:

 ETF مختلط

صندوق ETF مختلط به چه معناست

در این نوع از صندوق سرمایه‌گذاری ‌ETF، نصف دارایی (۴۰ %) از سهام و نصف دیگر آن (۴۰ %) از اوراق با درآمد ثابت شکل می‌گیرد و ۲۰ درصد نیز بصورت انتخابی از سهام یا اوراق بهادار است.

۴. صندوق ارز ETF:

این نوع از صندوق سرمایه‌گذاری ETF در بازار فارکس رواج دارد و ارز بخش قابل توجهی را در این صندوق از ETF به خود اختصاص می‌دهد.

۵. صندوق صنعتی ETF:

در واقع تمام سهم‌ها در این نوع از صندوق ETF متعلق به یک صنعت هستند. با انتخاب این نوع از صندوق ETF می‌توانید روی صنعتی که آینده‌ی درخشان دارد متمرکز شوید. مثل صنعت دارو و ETF صنعت فلزات.

۶. صندوق سرمایه گذاری ETF کالایی:

صندوق ETF کالایی

صندوق ETF کالایی

در این نوع از صندوق سرمایه گذاری ETF کالا جایگزین سهام می‌شود. و کالاهای موجود در این صندوق شامل: طلا، نقره، پلاتین، فولاد، آلومینیوم، مس، فلزات گرانبها و … می‌باشد.

۷. صندوق بازار خارجی (Foreign Market):

این نوع از صندوق سرمایه گذاری ETF در ایران رایج نیست. اما در خیلی از کشورها مورد استفاده قرار می‌گیرد و به این صورت است که می‌توانید در بازار کشورهای دیگر سرمایه‌گذاری کنید.

۸. صندوق سرمایه گذاری ETF خرسی (معکوس):

این نوع از صندوق سرمایه گذاری ETF که به صندوق معکوس نیز شهرت دارد، بیشتر در مواقع منفی بودن بازار کاربرد دارد. این صندوق، گویای کاهش سهام یا سایر قیمت‌های اوراق بهادار است و یک روش کوتاه‌مدت برای معامله به حساب می‌آید. این صندوق، یک استراتژی پیشرفته است که صرفاً توسط تجار و سرمایه گذاران با تجربه انجام می‌شود.

تفاوت صندوق ETF با دیگر صندوق‌های سرمایه‌گذاری در چیست؟

تفاوت صندوق ETF با دیگر صندوق‌های سرمایه‌گذاری در چیست

تفاوتهای صندوق‌های سرمایه‌گذاری و صندوق ETF

میان صندوق سرمایه گذاری ETF و دیگر صندوق‌های سرمایه‌گذاری تفاوت‌هایی وجود دارد که در این بخش به مهم‌ترین آن‌ها اشاره خواهیم کرد.

❶ محاسبه‌ی لحظه‌ای ارزش دارایی‌ها: افراد سهام‌دار در صندوق‌های ETF می‌توانند ارزش خالص دارایی‌های خود را بصورت لحظه‌ای مشاهده نمایند. (NAV آن‌ها هر ۲ دقیقه یکبار به صورت خودکار محاسبه می‌شود).

❷ سادگی و سرعت در معاملات ETF: در صندوق سرمایه گذاری ETF برای انجام معاملات می‌توان از طریق تمامی کارگزاری‌ها اقدام نمود. این ویژگی موجب تسریع و سهولت در انجام معاملات صندوق های ETF شده است.

❸ تسهیل در نقدشوندگی: نقدشوندگی این صندوق‌ها به مراتب نسبت به دیگر صندوق‌های سرمایه‌گذاری مشترک بهتر است. به محض اینکه اراده کنید می‌توانید با یک کلیک خرید و فروش در این صندوق‌ها را انجام دهید.

عدم پرداخت مالیات و کارمزد در خرید و فروش این صندوق‌ها: در صندوق سرمایه‌گذاری ETF بابت نقل و انتقال واحدهای سرمایه‌گذاری، هیچ‌گونه مالیاتی اخذ نمی‌گردد. این قانون برای سهولت در اجرای سیاست‌های اصل ۴۴ قانون اساسی به وجود آمد.

❺ ارزان‌تر بودن: یکی از مهم‌ترین تفاوت‌های صندوق سرمایه گذاری ETF که نوعی مزیت برای آن به شمار می‌آید، ارزان‌تر بودن معاملات در این نوع صندوق است. از آن‌جایی که کارگزاری‌ها در معاملات این صندوق‌ها به‌عنوان واسطه هستند، هزینه‌های بازاریابی در آنها حذف شده است.

❻ نداشتن ضامن نقدشوندگی: ضامن نقدشوندگی در صندوق سرمایه‌گذاری ETF وجود ندارد. قیمت آن بر اساس عرضه و تقاضا تعیین می‌شود. در چنین حالتی، بازارگردان وضعیت ضامن را بر عهده خواهد گرفت. در واقع، بازارگردان وظیفه دارد تا زمانی‌که برای بازار عرضه‌کنند و خریدار وجود ندارد، بازار را متعادل کند و اجازه ندهد که بازار صف خرید و فروش شود و معاملات قفل شود.

سخن آخر

در این مقاله از سایت آموزش چراغ راجع به صندوق سرمایه گذاری ETF و سرمایه گذاری جایگزین چیست؟ تفاوت آن با صندوق‌های دیگر صحبت کردیم. در آخر این نکته را خاطرنشان می‌شویم که صندوق ETF در ایران تقسیم سود ندارد و تمام دارایی شما چیزی است که در NAV قابل مشاهده است. برای سرمایه‌گذاری مطمئن در صندوق‌های ETF، پیشنهاد می‌کنیم که کارنامه‌ی صندوق‌ها را مورد بررسی قرار دهید تا بتوانید سهام صندوق مناسبی را انتخاب نمایید. همچنین برای انجام معاملات خود در این صندوق‌ها، از کارگزاری‌های معتبر کمک بگیرید. این را هم در نظر داشته باشید که برای رسیدن به سود از طریق خرید سهام صندوق ETF، به آن به‌عنوان یک سرمایه‌گذاری بلندمدت نگاه کنید. چراغ ، به‌عنوان نسل جدیدی از پلتفرم‌های آموزش و استخدام در ایران سعی دارد که با بیان نکات مهم و کاربردی در بورس به شما کمک کند تا برای سرمایه‌گذاری در بورس و دیگر بازارهای مالی، به بهترین شکل ممکن عمل نمایید.

صندوق های سرمایه گذاری

صندوق های سرمایه گذاری

صندوق‌های سرمایه‌گذاری به نوعی نهاد مالی به حساب می آیند که فعالیت اصلی آن‌ها سرمایه‌گذاری در اوراق بهادار است. مالکان آنها نسبت به سرمایه‌گذاری خود، در سود و زیان آن شریک می باشند. سرمایه‌گذاری در صندوق‌ها، به گونه ای غیرمستقیم سرمایه گذاری در بورس محسوب می شود.

کار صندوق ها جمع آوری مبالغ کوچک و سرمایه گذاری آنها در زمینه های مختلف تحت نظارت سازمان بورس و اوراق بهادار است، و سود بدست آمده از این راه به نسبت سرمایه هر سرمایه گذار بین آنها تقسیم می شود.

مدیریت صندوق نیز بابت این کار حرفه ای که انجام می دهد درصدی کارمزد دریافت می کند. اصولا زمینه فعالیت این صندوق ها: طلا، ارز، اوراق بهادار و حتی ساختمان می باشد. برای اطلاع از اوضاع فعالیت و نظارت بر این صندوق‌ها، لازم است که سرمایه‌گذاران با مطالعه دقیق اساسنامه و امیدنامه مربوطه با تمام موارد آن آشنا شوند و با توجه به استراتژی‌ها و نیازهای خود از سرمایه‌گذاری در بورس اوراق بهادار در مورد خرید واحدهای سرمایه‌گذاری این صندوق‌ها تصمیم گیری درستی انجام دهند.

ویژگی های سرمایه گذاری در صندوق ها:

این صندوق‌ها می‌تواند جایگزین خرید سهامدر بورس شود:

شخصی که مجموعه ای از واحد‌های سرمایه‌گذاری یک صندوق را در اختیار دارد، مالکیت سهام چند شرکت را بر عهده دارد که صندوق از محل دارایی‌های خود به عنوان سبد سرمایه‌گذاری خریداری کرده است. به این ترتیب سود یا زیان مالکان واحدهای سرمایه‌گذاری صندوق، تحت تأثیر مستقیم نوسان قیمت مجموعه سهام موجود در سبد سرمایه‌گذاری صندوق است.

امکان مدیریت حرفه‌ای:

می توان در این صندوق‌ها از مدیریت حرفه‌ای بهره برد که منظور از آن، مقایسه تخصص و توان مدیران با تجربه و کاربلد است که با سرمایه‌گذارانی است که تجربه لازم را ندارند و امکانات لازم برای تحلیل و خرید سبد سرمایه‌گذاری به صورت مستقل را ندارند کاملا متفاوت است.

نقدشوندگی:

از ویژگی‌های مهم سرمایه‌گذاری، قابلیت تبدیل به وجه نقد شدن آن در هنگامی است که سرمایه‌گذار تصمیم به تغییر موضع سرمایه‌گذاری خود یا تصمیم به خارج شدن بگیرد. قانون صندوق‌های سرمایه‌گذاری مشترک، به سرمایه‌گذاران اجازه می‌دهد تا در هر زمان بخواهند با توجه به ارزش روز دارایی‌های موجود در صندوق و پس از کسر هزینه‌های مربوطه، تمام یا تعدادی از واحدهای سرمایه‌گذاری خود را به وجه نقد تبدیل کرده یا به اصطلاحی دیگر باطل کنند.

صرفه‌جویی نسبت به مقیاس:

با دقت به این نکته که صندوق‌های سرمایه‌گذاری از جمع آوری پول‌های کم ولی تعداد زیاد سرمایه‌گذار تشکیل شده اند، پس امکان استفاده از مزایای یک مجموعه سرمایه‌گذاری بزرگ برای اجزای تشکیل دهنده آن مهیا خواهد بود. مطمئنا امکان پرداخت هزینه‌های بالای مشاوره یا استفاده از نرم‌افزارهای مختلف اطلاع ‌رسانی و تحلیل‌گری برای یک سرمایه‌گذار صرفه اقتصادی ندارد با این حال می توان با تجمیع سرمایه‌های اندک سرمایه‌گذاران خرد، سرمایه گذاری جایگزین چیست؟ به چنین امکاناتی دست یافت.

انگیزه مدیریت صندوق سرمایه‌گذاری:

با توجه به ساختار طراحی شده صندوق‌های سرمایه‌گذاری مشترک در سهام و ارتباطی که بین رشد ارزش دارایی‌های صندوق و نفع بردن مدیر و سایر ارکان صندوق می باشد، قابل پیش‌بینی است که مدیر انگیزه خوبی برای تشکیل بهترین صندوق سرمایه‌گذاری را دارد، تلاش می کند تا خالص ارزش دارایی‌های صندوق را به بالاترین حد خود برساند.

برای مطالعه مقاله اوراق بهادار می توانید از این لینک استفاده نمایید.

مزایای صندوق های سرمایه گذاری

مزایای صندوق های سرمایه گذاری

مزایای صندوق های سرمایه گذاری:

  • مدیریت حرفه ای، صندوق‌های سرمایه‌گذاری، توسط مدیران مجرب و تحلیل گران اداره می‌شود، بنابراین ریسک عملیات به کمک دانش و تجربه افراد متخصص کم می شود. این اشخاص، بطور مداوم تلاش می‌کنند تا با سرمایه‌گذاری روی اوراق مناسب، نتیجه خوبی را برای سرمایه‌گذاران بدست آورد.
  • تنوع بخشی، در این روش سرمایه بزرگی جمع می‌شود، بنابراین امکان تنوع سازی در آن فراهم خواهد شد. متنوع کردن دارایی‌ها در یک سبد به کم شدن ریسک آن کمک می‌کند. متنوع سازی می‌تواند باعث کم شدن ریسک و دوام پرتفوی در دوره‌های سرمایه‌گذاری بلندمدت ‌شود.
  • قابلیت نقد شوندگی بالا، واحدهای یک صندوق سرمایه‌گذاری، نقد شوندگی بالایی دارد. بخصوص اگر صندوق دارای یک ضامن نقد شوندگی مطمئن باشد. با وجود ضامن نقد شوندگی، در زمان فروش واحدهای صندوق، با مشکلی روبرو نخواهید شد. در حالیکه در بازار بورس، چنین ویژگی را ندارد.
  • نظارت و شفافیت اطلاعات موجود، عملکرد صندوق های سرمایه‌گذاری مشترک از طریق نهادهای مالی و در طی بازه‌های مشخصی بازبینی می‌شود. این نهادهای نظارتی مثل سازمان بورس، متولی صندوق و حسابرس است که عملکردهای هر صندوق را به ‌طور واضح اطلاع‌رسانی می‌شود. در این صورت سرمایه‌گذاران، رسانه‌ها و تحلیل گران عملکرد این صندوق را بررسی می‌کنند.
  • صرفه جویی در هزینه‌ها، صندوق‌های سرمایه‌گذاری مشترک حجم بالایی از دارایی‌ها را به‌صورت معاملات بلوکی انجام می‌دهند. به همین دلیل این صندوق‌ها صرفه‌جویی قابل‌توجهی در کم کردن هزینه‌ها دارند.
  • صرفه جویی در زمان، صندوق‌های سرمایه‌گذاری مشترک یک انتخاب مناسب برای افرادی است که زمان و مهارت و اطلاعات کافی ندارند. بنابراین سرمایه‌گذاری در این صندوق‌ها برای مانع از به هدر رفتن زمان خواهد شد.
  • انتخاب درست با استفاده از مقایسه، در این صندوق ها سرمایه‌گذار می‌تواند بعد از مقایسه از میان ده‌ها صندوق سرمایه‌گذاری مناسب‌ترین را برگزیند. بنابراین مسلما انتخاب هر سرمایه‌گذار بر اساس رویکردهای خاصی که در نظر دارد، متفاوت است. سرمایه‌گذاران می‌توانند از میان صندوق‌های سرمایه‌گذاری در سهام، مختلط و درآمد ثابت یکی را انتخاب کنند.
  • سرمایه گذاری آسان و اطمینان بالا، سرمایه‌گذاری در این صندوق‌ها، با نظارت مدیران و مشاوران حرفه‌ای انجام می‌شود. بنابراین، سرمایه گذاران از تنش‌های مستقیم در امان خواهند بود. همچنین اگر شخص اطلاعات و تجربه کافی از بازار نداشته باشد نیز امکان دارد که به راحتی در این روش کسب سود کند و متحمل ریسک زیادی نشود.

برای مطالعه مقاله اوراق مشارکت می توانید از این لینک استفاده نمایید.

معایب صندوق های سرمایه گذاری

معایب صندوق های سرمایه گذاری

معایب صندوق های سرمایه گذاری:

در هر بازار مالی علاوه بر مزایای زیادی که برای سرمایه‌گذاران وجود دارد، معایبی نیز هستند و گاهی بسیاری به دنبال پاسخ این پرسش باشند که معایب صندوق‌های سرمایه‌گذاری چیست؟ ابتدا باید گفته شود که در رابطه با صندوق‌های سرمایه‌گذاری استفاده از کلمه محدودیت بسیار مناسب‌تر از کلمه عیب است. زیرا تمامی مواردی که در ادامه گفته می‌شود محدودیت‌های صندوق‌های سرمایه‌گذاری است نه عیوب آن. اصولا این محدودیت‌ها از طرف سازمان بورس و اوراق بهادار به صندوق‌ها اعمال شده است.

محدودیت در تعداد کل واحدهای قابل صدور صندوق، از مشکلاتی که گاهی برای سرمایه‌گذاران پیش می‌آید، این است که ممکن است قصد خرید واحد از صندوقی را داشته باشند اما تعداد واحدهای صادرشده آن صندوق به سقف خود رسیده باشد در این صورت یا باید سرمایه‌گذار منتظر بماند که تعدادی از واحدهای صندوق باطل شوند تا برای او واحد سرمایه‌گذاری صادر شود یا اینکه خود صندوق با کسب مجوز از سازمان بورس سقف تعداد کل واحدهای قابل صدور خود رابیشتر کند. این حالت بیشتر در مورد صندوق‌های پر طرفداری اتفاق می‌افتد که عملکرد خوبی داشته‌اند و تقاضا برای خرید واحدهای آن‌ها زیاد است.

ناشناخته بودن صندوق های سرمایه گذاری، صندوق‌های سرمایه‌گذاری در ایران در سال ۸۸ برای اولین بار کار خود را شروع کردند. اما هنوز هم بسیاری از افراد جامعه از وجود صندوق‌های سرمایه‌گذاری بی‌خبر هستند یا در مورد آن اطلاعات کافی ندارند. حتی ممکن است در مورد آن شنیده باشند اما بی‌توجه از کنارش رد شده باشند. اما اگر که شناخت کافی از صندوق‌ها و مزایای آن‌ها باشید هرگز این موقعیت را از دست نمی‌دهید. اگر بتوانید از این موقعیت استفاده کنید و سرمایه خود را به دست صندوق‌ها بسپارید خواهید توانست سود زیادی را از این راه بدست آورید.

لحظه‌ای نبودن قیمت گذاری واحدهای سرمایه گذاری، از دیگر محدودیت‌های صندوق‌های سرمایه‌گذاری نوع قیمت‌گذاری آن‌ها است به این صورت که در این صندوق‌ها قیمت گذاری ها لحظه‌ای نیست. این فاکتور فقط برای صندوق‌های سرمایه‌گذاری غیرقابل معامله صدق می‌کند ولی در صندوق‌های قابل معامله بورس قیمت‌ها به‌صورت لحظه ای به روز رسانی می‌شوند.

کمبود سامانه ای جامع برای پوشش اطلاعات صندوق ها و مقایسه آن ها، امروزه تعداد مراجع قابل ‌اعتمادی که اطلاعات کامل صندوق‌ها را در کنار یکدیگر پوشش بدهند تا سرمایه‌گذاران بتوانند صندوق‌ها را با هم مقایسه و بهترین صندوق سرمایه‌گذاری را انتخاب کنند، بسیار کم است.

خطرپذیری در بخش بازار، یعنی در صورت سرمایه‌گذاری بر روی بخشی خاص، در صورت عملکرد نادرست در آن بخش، این صندوق‌ متحمل خساراتی خواهند شد.

موازنه با نرخ بهره، در صورت زیاد شدن نرخ بهره، بازدهی این نوع از صندوق‌ها کاهش پیدا می کند.

اشکالات معاملاتی، که منشأ آن نقص هایی در مدیریت شرکت‌های سرمایه‌گذاری بر روی سبد اوراق بهادار معین‌شده ایجاد می شود و به دلیل عدم هم‌خوانی عرضه و تقاضا، منجر به ریسک معاملاتی می‌شود.

امکان عدم تطابق با شاخص، عملکرد صندوق، باید دقیقا مطابق با عملکرد شاخص هدف باشد. در صورت عدم مطابقت ممکن است خطای پیروی از شاخص ایجاد شود.

سود تضمین شده، صندوق‌ها انواع گوناگونی دارند اما باید بدانیم صندوقی مطمئن و مناسب است که بانک اصل پول را در آن تضمین کرده باشد. این صندوق‌ها معمولا حداقلی از سود را تضمین می‌کنند تا خیال سرمایه گذار آسوده باشد. در صورت عدم وجود این ضمانت و در شرایط خاص که بازدهی صندوق کم شود، سود سرمایه گذار هم بالطبع کاهش پیدا می کند در حالی که بانک و صندوق سرمایه‌گذاری هم تعهدی در این زمینه ندارند.

نداشتن حق رأی در مجامع شرکت ها، اگر شخصی به طور مستقیم در بازار سرمایه، سرمایه‌گذاری کنید، مالک بخشی از آن شرکت شده، می‌تواند در مجامع آن شرکت کند و به نسبت سهام خود حق تصمیم‌گیری دارد. حتی اگر شرکت سود ده باشد و سود تقسیمی داشته باشد، سالانه به وی سود نقدی تعلق می‌گیرد. اما اگر صندوق سرمایه‌گذاری خریداری کند، حق شرکت در مجامع شرکت‌هایی که در قالب صندوق آن‌ها را خرید، ندارد. و فقط در صورت داشتن واحد سرمایه‌گذاری ممتاز قادر به شرکت در مجمع صندوق سرمایه‌گذاری است.

کاهش قدرت اختیار سرمایه گذار بر سرمایه گذاری شخصی، در سرمایه‌گذاری مستقیم شخص اختیار کامل بر سبد دارایی خود دارد و می‌تواند بر خرید و فروش دارایی‌های خود نظارت کامل داشته باشد. ولی در این صندوق‌ها تصمیم گیری ها توسط مدیران صندوق‌ انجام می‌شود. در نتیجه سرمایه گذار هیچگونه دخالت و نظارت در تصمیم گیری ندارد و فقط سود را دریافت می‌کند.

هزینه های اداره صندوق، از دیگر معایب صندوق‌های سرمایه‌گذاری، هزینه‌های نگهداری صندوق است. در حالی که سرمایه گذار از پرداخت این هزینه‌ها در صورتی که قصد انجام معامله به صورت مستقیم را داشته باشد، معاف می‌شود.

سخن پایانی:

درپایان همان گونه که مزایا و معایب صندوق های سرمایه گذاری گفته شد، و با توجه به منافعی که از طریق این سرمایه گذاری کم ریسک و آسان برای افراد فراهم می‌شود، غالبا این سرمایه گذاری طرفداران زیادی دارد. بنابراین بهتر است با دیده اغماض به مشکلات و ایرادات این صندوق‌ها نگاه کنیم و با در نظر گرفتن مزیت‌های آن، این روش مطمئن و کم ریسک را برای سرمایه گذاری امتحان کنیم.

اگر این مطلب برای شما رضایت بخش بوده است، مطالعه مقاله اوراق مالی اسلامی را به شما پیشنهاد می کنیم.



اشتراک گذاری

دیدگاه شما

اولین دیدگاه را شما ارسال نمایید.